روزگار آهنی همان روزگاری است که دل ها از آهن سخت تر ، مهربانی ها از برف هم سردتر ، محبت ها از سنگ هم سخت تر و علاقه ها از نادانی رویش می کنند .

روزگاری که انسان به مقام و منسب شناخته می شود ؛ طوری که ارزان ترین جنس ، آدم است . دین و اعتقادات از هم گسیخته شده اند ، لباس های شرم و حیا برداشته شده اند ، شعور ها به درجۀ صفر رسیده اند ، وجدان در آتش بی وجدانی سوخته اند و تمامی انسانیت ها از بین رفته است .

روزگاری که انسان ها همانند ربات زندگی می کنند و همانند ربات ها همدیگر را می بینند . باتری آن ها از جان انسان ارزش بیشتری دارد و جان انسان ها در این روزگار گرفته می شود .

در این روزگار انسان هست ، اما از انسانیت خبری نیست !!!

تیم فرهنگی و مذهبی